مهاجرت شهروندان افغان به سوی ایران با وجود کاهش ارزش ریال

0
211

سیاست ناامید کننده دولت افغانستان در خصوص مدیریت و اداره کشور امید به زندگی را برای مردم افغانستان ازبین برده است، هرروز شماری زیادی از شهروندان افغان کشور خود را به سوی کشورهای همسایه ترک می کنند، هرچند به دلیل کاهش ارزش پول ایران در برابر پول افغانستان بسیاری از مهاجرین افغان از ایران خارج می شونداما روزانه صد ها شهروند افغانستان راه مهاجرت را در پیش گرفته و عازم ایران می شوند.

“اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان در سخنان کنایه آمیز خطاب به مردم افغانستان گفته بود، سرک های آلمان از طلا فرش نیست،این سخنان آقای غنی بیانگر این است که او از درد و رنج مردم افغانستان خبر ندارند زیرا مردم برای طلا کشور خود را ترک نمی کنند بلکه به دلیل ناامنی و جنک، فقرو بیکاری و نابرابری مجبور به مهاجرت می شوند”.

 

در گزارش طلوع نیوز آمده است که بی‌کاری و نا امنی‌ها از بنیادی‌ترین علت‌هایی استند که جوانان را به ترک کشور شان وا می‌دارند.

یک گزارش طلوع نیوز، نشان می‌دهد که روزانه صدها تن از شهروندان افغانستان به گونۀ قاچاقی و بی‌ هیچ مانعی از ولایت نیمروز به ایران می‌روند.

این گزارش، نشان می‌دهد کسانی که قصد ترک کشور را دارند از سراسر افغانستان از سوی قاچاق‌بران در جاهای امنی در شهر زرنج جا داده می‌شوند.

آصف یکی از کسانی است که می‌کوشد از راه ایران به اروپا برسد. او از دانشکدۀ علوم کمپیوتری از ننگرهار فارغ شده است و سه سال را در بیکاری به سر برده است: «شانزده سال درس خواندم؛ بسیار آرزو داشتم که به وطن ام خدمت کنم. اما آن طور نشد و حالا باید کشورم را ترک کنم.»

تنها بیکاری نه، بل جنگ از علت‌های دیگری است که جوانان را به ترک کشور شان وا داشته است.

شریف امیری، خبرنگار طلوع نیوز که به برای تهیه این گزارش به ولایت نیمروز رفته بود، می‌گوید که این مسافران پیش از آغاز سفر از ترس دزدان و قاچاق بران پول های شان را در کفش هایشان جا به جا می سازند – هرچند این پول‌ها اندک هم هستند که ارزش آن به دو تا سه هزار افغانی می‌رسد.

مسافران، به سرای‌ها در حومۀ شهر زرنج گردآورده می‌شوند و پس از آن به گونۀ گروهی و یاهم در بعضی موارد انفرادی به ایران انتقال داده می‌شوند.

داد الله که از ولایت فاریاب است در یکی از این سرای‌ها برای مدتی مانده است و قرار است به ایران برود: «در ولایت ما جنگ است ما از خاطر جنگ و طالبان به ایران می روم.»

کم از کم ده روز را در بر می گیرد که با پشت سرگذاشتن دشت‌ها میان مرز ایران و افغانستان، مسافران به ایران برسند – راهی پر از خطر و ده‌ها تهدید.

عبدالقریب مبارز، فرمانده پولیس نیمروز می‌گوید: «این راه که می‌روند راه درست نیست، راه پر از چالش است، حتا کسانی هم هستند که در این راه جان های شان را از دست می‌دهند.»

همزمان با این اما، روزانه صدها شهروند افغانستان یا از ایران اخراج می‌شوند و یا هم خود شان به برگشت کشور تصمیم می‌گیرند.

سفر محمد، یکی از این بازگشت کننده‌گان است: «اگر گشنه هم هستید همین جا در کشور خود بمانید و به ایران نروید.»

حیات الله، بازگشت کنندۀ دیگر نیز می‌گوید: «از هموطنانم می‌خواهم که برای کشور خود شان خدمت کنند و در کشور بمانند چون ما روزهای سختی را در ایران سپری کردیم.»

از آغاز سال تا اکنون، بیش از نیم میلیون شهروند افغانستان یا از ایران اخراج شده اند و یا هم خود شان به کشور برگشته اند – آماری که نسبت به سال پیش ۵۳ درصد افزایش یافته است.

اما این که چه شمار کسانی روزانه به ایران می‌روند و چه شمار قاچاق بران در این کار و بار دخیل هستند هیچ آمار مشخصی وجود ندارد – اما آنچه که مشخص است این است که قاچاق بران و شبکه‌های آنان بی هیچ هراس و محدودیتی به فعالیت های شان ادامه می دهند.

خروج از نظردهی

Please enter your comment!
Please enter your name here

89 + = 97